PETROVCA  is een heel arm dorp in Moldavië. Er wonen heel veel gedeeltelijk verlamde mensen. Dit is een gevolg van de Tsjernobylramp. Velen kunnen daardoor niet werken en kunnen heel moeilijk rondkomen.
Er is nooit gas aangelegd in Petrovca. De mensen stoken in huis een houtkachel. De meeste huizen zijn niet aangesloten op een waterleiding en hebben nog een waterput.
Anatol heeft bij de kerk een douche gemaakt. Daar kunnen de mensen douchen. Sommige mensen durven anders de kerk niet in te gaan, vies als ze zijn zonder douche.

Dit is het kerkje van Anatol in Petrovca. Van hieruit worden alle activiteiten verricht. In 2006 bezochten Jannie en ik Roemenië. We bezochten de kerken die onze kerk (Chr. Geref Kerk Eben Haezer te Sliedrecht) financieel ondersteunen. Daar ontmoette ik een politie commissaris die mij vroeg of ik politieman en christen was. Ja. Hij vroeg of ik zijn conferentie van politie christenen in 2007 wilde bezoeken. Zij wilden contact met westerse politiemensen om hen te ondersteunen in de strijd tegen de corruptie bij de politie. Ik bezocht in 2007 deze conferentie en ontmoette daar een Moldavische baptistenpredikant Ds. Anatol Andriuţă die voorheen ook politieman was. Hij was voorzitter van de christelijke politieconferentie verenigd in Asociaţiei Poliţiştilor Creştini Moldova (APCM). Wij hadden een bijzonder gesprek en hij vroeg mij ook zijn conferentie te bezoeken. Dat deed ik drie maanden later. Ik zag daar de extreme armoede en er ontstond een bijzondere band tussen ons wat mij in 2009 deed besluiten de Vereniging Hulp Moldavië op te richten.

Onze zoon Bart, ook politieman. Zijn vrouw Mirjan en hun twee dochters Naomi en Julia werden ook enthousiast en bezoeken regelmatig Anatol en de projecten waar ze alle werkzaamheden doen die nodig zijn. Bart houdt van werken met kinderen geholpen door Mirjan en zijn dochters. Prachtig hoe de kinderen daar van genieten.

Behoudens de vele sponsors hebben wij drie vaste vrijwilligers die spullen maken en verkopen.
Van links naar rechts: Joke Scholten, Corrie van Werd en Anda van Rijsbergen.
Hier onder enkele voorbeelden van spullen die zij zelf maken.

In sept/okt 2018 bezochten Jannie en ik Moldavië. Jannie had van tevoren een een quilt (dekentje) gemaakt en wist nog niet voor wie het bestemd was. In Molovata, een plaats in het oosten van Moldavië wist ze het. Voor Dimitru, een gehandicapt jongetje van 5 jaar wat niet kon lopen, niet praten en totaal verzorgd moest worden. 

Bedelaars

Anatol gaat regelmatig naar de bedelaars in Chişinău. Ze zitten op de trappen van het ondergrondse winkelcentrum. Hij brengt hen het goede nieuws uit de Bijbel: dat Jezus hun redder wil zijn. Hij wil hen ook regelmatig eten gaan brengen. Wij hebben dat gedaan met hem toen we er waren. We hebben alle bedelaars uitgenodigd om te komen eten in een cafetaria. Het viel voor velen van hen niet mee om er te komen, ze zijn vaak ziek, blind of verlamd.

Politie en Gevangenis.
In een gevangenis waar 90 politiemensen gedetineerd zijn mogen wij eten en het Evangelie brengen.
Op de foto rechts ziet u Bas en Bart Mijnster met Anatol in de gevangenis. We brengen fruit voor de gevangenen. Die krijgen dit nooit. Met goedkeuring van de commandant van de gevangenis hebben wij 10 setjes houtsnijmesjes gegeven waar gedetineerden heel blij mee zijn. De mooiste kunstwerkjes worden gemaakt.

Pastorale en ondersteunende zorg voor (zwaar) gehandicapte ouderen en jongeren.